Vandaag slapen we lekker uit en gaan daarna op weg de stad in. Vandaag willen we een aantal musea gaan bekijken en de begraafplaats. We gaan lopen naar de begraafplaats (ongeveer een half uur) en daarna door naar het Evita Museum (nog eens een half uurtje verder).

We lopen eerst nog even langs het busstation om te kijken hoe laat de bus naar het vliegveld gaat en daarna door richting de begraafplaats. De wijk waar we doorheen lopen heeft veel appartementen en de meeste zien er wel luxueus uit. Als we bij de begraafplaats aankomen kopen we een plattegrond en de vrouw die ze verkoopt wijst alvast het graf van Evita op de plattegrond aan. Ze vraagt waar we vandaan komen en dan zegt ze dat dit de wijk is waar Maxima heeft gewoond (en haar ouders nog steeds wonen). Dat zal dan wel in één van de appartmenten van 250 m2 zijn geweest, die we in de etalage van een makelaar zagen staan. (Dit is extra info voor Em).

We lopen door de begraafplaats die inderdaad heel bijzonder is. Er staan alleen maar grote graftombes van zo´n beetje elke beroemdheid uit Argentinie. Hier liggen presidenten, schrijvers, politici, militairen etc.

We lopen de route langs die op de plattegrond staat aangegeven. Uiteindelijk komen we bij het meest bekende graf: dat van Evita (zie foto´s). Ze ligt niet in een tombe van de familie Peron maar in haar eigen familigraf Duarte. Het schijnt dat haar lichaam ten tijde van de militaire junta door de militairen is weggehaald en enige tijd op een onbekende plaats begraven heeft gelegen. Een aantal jaren geleden is het hier weer teruggebracht.

Er zijn overigens veel graven waar je de kisten zo ziet liggen, op zich geeft dat een wat macaber beeld. Veel tombes hebben ook een kelder waar je via een trapje komt en waar de kisten liggen. Ook hiervan kun je vaak de kisten zien liggen.

Er staan een aantal bijzonder mooie tombes op de begraafplaats die overvol lijkt te zijn.

Hierna nemen we eerst even een bak koffie om tegelijk te kijken hoe we naar het Evita museum moeten lopen. Het museum is pas om 14:00 uur open. We lope n verder en komen precies om 14 uur aan bij het museum dat........ is gesloten (..). Ze zijn namelijk bezig met een renovatie. Dat zit weer lekker mee dus. We besluiten dan om naar het Museum de la Ciudad te gaan in het centrum en omdat we ruim een uur hebben gelopen besluiten we terug met de metro te gaan.

De metro hier is wat ouder dus minder luxe dan in Santiago. Het is wel druk maar we hoeven ons niet naar binnen te persen. Annelies ziet een man met ongezonde interesse naar de camera van Ron kijken en zegt dat we moeten oppassen. Even later gaat Annelies zitten en Ron blijft staan. Dan komen we bij een halte en Ron houdt voor de zekerheid zijn hand op de camera. Een groepje stapt uit waarbij er een aan Ron vraagt om opzij te gaan. Ron houdt zijn hand op de camera en voelt de hand van de vrouw in de groep over zijn hand gaan. Annelies had dus gelijk, er werd een poging gedaan de camera te pakken te krijgen, ze waren met z´n vieren waarbij de vrouw blijkbaar de vingervlugge was. Gelukkig blijft ons dit bespaard.

We stappen uit bij het Plaza de Mayo en komen middenin een grote protest optocht. Het is nogal onrustig in Zuid-Amerika want overal zijn we wel een demonstratie of staking tegengekomen. Met moeite komen we door de menigte heen om neer het Museum de la Ciudad te gaan. Daar aangekomenzien we iemand luiken dicht doen en zien we dat het museum dicht is (waarschijnlijk dicht gegaan vanwege de demonstratie). Het is duidelijk onze dag niet vandaag. Dan besluiten we maar dat het tijd is om wat te gaan eten. We doen dat in de koffietent waar we gisteren ook geweest zijn en waar het een oase van rust is in de herrie en drukte van de demonstratie. Veel straatverkopers geven er ook de brui aan en pakken hun spullen op om te verkassen.

Daarna willen we alvast inchecken voor de vlucht van morgen en willen we ook de foto´s van de afgelopen dagen laden op onze site en nog de laatste verhalen te schrijven. Als we dat gedaan hebben gaan we  naar het havengebied om eerst in een cafe een biertje te gaan drinken en vinden daar een soort lounge bar. We nemen een biertje want volgens de kelner is de huiswijn niet te drinken (.....). Als het tijd is om te gaan eten gaan we naar een echt Argentijns vleesrestaurant om onze laatste uitstekende biefstuk te eten. Dat weten de Argentijnen wel: hoe je vlees moet klaarmaken.

We vonden Buenos Aires een prettige stad. Van alle hoofdsteden (Quito, Lima, La Paz, Santiago en Buenos Aires) is Buenos Aires de mooiste en meest indrukwekkende stad. La Paz is wel de leukste en gezelligste terwijl Lima verreweg de lelijkste is.